Signal Decay

İkinci halüsinasyon.

Hazır paketlenmiş yazılımın ölümü.
«Paket» paradigması — ticari veya açık kaynak olsun — modası geçiyor.

Senaryo A: Ticari yazılım.
Aşırı boyutlandırma yükü. Şirketler kullanılmayan özellikler, sistemik hatalar ve travma ve yeniden eğitim maliyetleri doğuran zorunlu güncellemeler için ödeme yapıyor. Gereksiz karmaşıklık vergisidir.

Senaryo B: Açık kaynak.
Bakım tuzağı. Belirli ihtiyaçlar için kod devleri, başkalarının önceliklerine bağımlılık ve operasyonel sürekliliği bozan güvenlik güncellemeleri. Başkasının karmaşıklığını yönetmektir.

Her iki model de verimsiz.
Yazılım artık seri üretim değil, üretilebilir bir yetenek.

AI destekli IDE’lerle program artık «yazılmış» bir şey değil. Talep üzerine çağrılan bir şey.

Sadece gereken, tam gerektiğinde, gereken özelliklerle inşa edilir.
Yazılım bir nesne değil, akış oluyor.